| تبليغات | X |
|
+ نوشته شده در پنجشنبه سوم مرداد 1387 توسط سهیل |
سلام و درود بر روح خسرو شكيبايي. روحش شاد. اين بود پايان بازي روزگار با بازيگري بزرگ...(جمعه ۲۸/۴/۸۷) *********** ما هم كماكان زنده ايم...و منتظر تبريك روز پدر........ناسلامتي ما هم پدر دكتر روزبه هستيم! *********** دوستان روزهاي خوبي رو براتون آرزو ميكنم *********** خيلي گرفتارم.................راستي كسي مستاجر خوب نميخواد؟؟؟!!! + نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387 توسط سهیل |
خیلی حال میده فردا کنکور نداشته باشی.....آی بخوابی آی بخوابیییییییییی.......تا لنگ ظهر! ************************** خیلی حال میده به ته هفته برسی و بدونی باز تعطیلات و کار بی کار.............. ************************** خیلی حال میده بری توی یه وبلاگ تمام پستاشو بخونی و کامنت نذاری ! ************************** خیلی حال میده بعد از چند سالی دوستان پرشینی رو ببینی ......ماشاالله چقده بزرگ شدن ************************** و چقدر ضد حاله کلی بنویسی(تجسم کنید بچه بقل ...دوتا دستشو با دست چپ گرفتی و با دست راست مینویسی)بچه پاشو دراز کنه و مستقیم بذاره روی دکمه بک اسپیس و ول کن هم نباشه و تا بجنبی همه نوشته هات پاک بشه......اونوقت بگید چرا نمینویسی(البته چندوقتیه دیرموقع پست میزنم)!!!!! **************************
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم تیر 1387 توسط سهیل |
We Stand-Up To The End اره تا اخرش... هر چی میخواد بشه...اصلا بهش فکر نکن فقط محکم اداش کن ولی زور نزن.... بترکه چشم حسود!!! ........... + نوشته شده در شنبه بیست و پنجم خرداد 1387 توسط سهیل |
از كليه عزيزاني كه زحمت ميكشن لطف ميكنن چوب كار ميكنن كيبورد كوبوني ميكنن و با جملات پر از انرژي و مثبت اين وبلاگ نگتيو اين حقير را مي ستايند كمال تشكر وقدرداني ميشود ....با اين جملات است كه انسان را اميدوار به بودن ميكنن...چقدر خوبه چقدر مثال زدني هست اين مراحم دوستان من واقعا شرمنده اين عزيزان ميشم اگه نتوونم جوابي درخور ايشان بدم........خيلي دوستتون دارم من متعلق به شماهستم.چاي و ميوه ندارم پذيرايي كنم ولي دستتون رو ميفشارم به گرمي و ميبوسم روي مه شما را... اره دوستان يكي بود يكي نبود يه ابدارچي بود كه به علل مختلف نتونست پيشرفت كنه....ولش كن قصش مفصله!قراره انرژي مثبت بدم.............دوستتون دارم بدون اينكه ديده باشم تان... به اين گلا نگاه كنين خيلي انرژي دارن.....همش مال شما بيننده گرامي .تقديم با محبتي نا بس!!!!
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387 توسط سهیل |
گوسفندان آبادی بالا چه فرق دارد ابادی پائین..... همشون گوسفندن.......فقط شاید بع بع نکنن......... چوپان ها سرمست! گوشت کیلویی ۹۵۰۰تومن! شیر پاستوریزه و درشت و درهم و آبکی و فوروش ازاد ممنوعععععععع!!! و سبد های بدون کالا پر از علف! سرشیر تو سرشون بخوره! ای بترشی ماست ترشیده! تو هم خاصیت نداری..........حالا راستی چوپانی شغل انبیاست شنیدید؟؟ به نظر شما بین چوپان و معلمی چندتا فاصله است؟؟؟؟؟؟؟ گوسفند و......چیز چی؟؟؟ بماند...... + نوشته شده در یکشنبه دوازدهم خرداد 1387 توسط سهیل |
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم خرداد 1387 توسط سهیل |
نمیدانم پس از مرگم چه خواهدشد نمیخواهم بدانم کوزه گر ازخاک اندامم چه خواهدساخت ولی بسیار مشتاقم که ازخاک گلویم سوتکی سازد گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش، و او یکریز و پی در پی دم گرم وجودش را درونم سخت بفشارد، که تا آشفته خواب خفتگان آشفته تر سازد بدین سان بشکند در من سکوت مرگبارم را، نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد...... نمیخواهم بدانم کوزه گر ازخاک اندامم چه خواهد ساخت! (؟؟؟؟) + نوشته شده در چهارشنبه یکم خرداد 1387 توسط سهیل |
کیسه ی چای تمام عمر دلباخته ی لیوان شد ولی هر بار که حرف دلش را می زد صدایش در آب جوش می سوخت کیسه ی چای با یک نخ رفت ته لیوان حرف دلش را آهسته گفت لیوان سرخ شد.... اینو از یه جای کپی کردم ... ناشرو مولف رو ول کن محتوا رو بچسب راستی خیلی وقته کسی چایی نمیخوره....شاید علتش اینه که آهن و مصالح گرون شده ... ابدارخونه خیلی وقته از هم پاشیده .........دوستان کجا هستن!!! + نوشته شده در جمعه بیستم اردیبهشت 1387 توسط سهیل |
و گاهی خیلی زود!
تهی میشوم از جمله های پوچ! به نگاه میرسم... به اشارات خموش! وایسا!!! من خودم را جا گذاشته ام... و من بر میگردم سرخط!!!!! (خود خودم...) + نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387 توسط سهیل |
|
