نانوشته
و گاهی خیلی زود!
تهی میشوم از جمله های پوچ!
به نگاه میرسم...
به اشارات خموش!
وایسا!!!
من خودم را جا گذاشته ام...
و من بر میگردم سرخط!!!!!
(خود خودم...)
+ نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت ۱۳۸۷ ساعت توسط عمو سهیل
|
از شب سئوال کن