ستــــــــــــاره سهــــــــیل

با تو بودن هم عذابی بود
بی تو بودن هم عذابی بود

با تو بودن :

ای که در چشم تو دیدم ،
آسمان آبی فردای رُوشن

با تو بودن ،
               آبشار گیسوانت را
                                        شعر شفاف نگاهت را
                                                                        مخمل سرخ لبانت را

  خُوب دیدن ، سیر دیدن

با تو بودن هم عذابی بود

بی تو بودن :

ای شبم ، تاریکیَم

ای دُروغ نازنین هستیم

بی تو بودن ،
                 چون غروب خسته پاییز
                                                سوت بودن ، کور بودن
 با همه بیگانه بودن

 آشنای درد بودن

 بی تو بودن هم عذابی بود
با تو بودن ، بی تو بُودن
**********

بی تو بُودن ، با تو بُودن
                              سرگذشت روزهای رفته ام
                                                                  قصه ما هم عذابی بود

*****